تو را هم ندارم

{ اکتبر 15, 2010 @ 1:11 ب.ظ. } · { خاطرات سیصد و شصت, شب نوشت }

بازم من اومدم با دلتنگی های همیشگی
با شب زدگی های روزمره با دلنوشته های تکراری
دیگه از خودم نمی پرسم چی شد چرا اینجوری شد
حتما نباید می شد …دلامون که با هم بود نبود؟ اما خودمون با هم نبودیم
چه روزها و چه ساعت ها و چه لحظه ها که خیره به این مانیتور چشم ندوختیم و حالا
حالا من که اینجا موندم با خاطراتت تو رو نمی دونم
دلم از این می سوزه که اینهمه بودن و ندیدن …کاش
همیشه به چشمهایت فکر می کردم ….فکر می کردم بالاخره روزی می بینم…اما …
تو همه چیز را از نگاه خودت دیدی و خودت خواستی که خیلی چیزها را هم نبینی
تازه رفته بودی دانشگاه که اومدی ..حالا داری برای کنکور ارشد میخونی و رفتی…
با تو باشه میگی اومدنی نبود که حالا رفتنی باشه ….
من چی فکر می کردم و چی شد….
دیگه دل نمی بندم ….به هیچ کس و هیچ چیز …
فقط موندم تو که موندنی نبودی چرا ….
نقطه اما بدون هیچ سرخطی …

و این آخرین خط از هزار خط خاطرات تلخ بود …